Rodzina Osińskich cz. 2

Pałac Gorzeńskich w Śmiełowie
Pałac Gorzeńskich w Śmiełowie. Źródło: Wikipedia

Ostatnio napisałem nieco o moich poszukiwaniach związanych z rodziną Osińskich (tutaj: Rodzina Osińskich cz. 1). Niedawno, jak mam w zwyczaju, ponownie przeczesywałem Internet w poszukiwaniu nowych informacji. Trafiłem na portal https://www.ogrodywspomnien.pl. Znałem tego typu strony, ale nigdy nie udało mi się znaleźć na nich nic ciekawego, aż do tej pory. Okazało się, że działa na tym portalu osoba, która nie tylko zamieszcza wspomnienia o zmarłych, ale robi to w sposób metodyczny, a nawet genealogiczny. Tą osobą jest Robert Pietrzak, jak się szybko okazało – kolejny kuzyn.
Do tej pory najstarszym członkiem rodziny Osińskich był Jan Osiński z Dusznik. Nie mam zbyt wielu informacji o nim, ale jestem już na tropie, więc może się to niebawem zmienić.
Za to wzbogaciłem się o nowe informacje o wnuku Jana – Józefie.

 

Pałac Tarce. Źródło: Wikipedia
Pałac w Tarcach. Źródło: Wikipedia

Wedle tego co zostało napisane przez mojego kuzyna podobno Józef Osiński brał udział w Powstaniu Styczniowym. Miał on się spotkać z młodym hrabią Stanisławem Ostroróg-Gorzeńskim herbu Nałęcz. Sam Józef Osiński miał pochodzić z drobnej szlachty z Osińskich herbu Wąż, chociaż według mnie ta informacja wymaga potwierdzenia w źródłach. Gorzeński i Osiński mieli się zaprzyjaźnić i przejść razem cały szlak bojowy, aż do zakończenia Powstania. Legenda mówi o tym, że jeden drugiemu życie uratował. Prawdopodobnie to Józef uratował Stanisława za co ten był mu dozgonnie wdzięczny, a mimo istotnych różnic w majątku połączyła ich przyjaźń. Józef wrócił do Czempinia i poślubił w 1862 roku w pobliskim Rąbiniu Wiktorię zd. Gummer. Józefowi i Wiktorii rodzą się dzieci, a w tym czasie Stanisław Gorzeński wrócił do rodzinnego Śmiełowa, a następnie w 1866 roku dostał  od matki majątek w Tarcach. W międzyczasie, jak wynika z zapisków kuzyna, Józef brał udział w wojnie francusko-pruskiej, gdzie dostał odłamkiem szrapnela. Gorzeński też nie próżnował i w 1871 roku zbudował pałac wg projektu Stanisława Heba­now­skiego. Założył duży park i „Zwierzyniec” (ogrodzony las dla zwierzyny) i prawdopodobnie sprowadził do siebie przyjaciela. O przeprowadzce Osińskich może świadczyć fakt, że kolejne dzieci już rodziły się w Tarcach. Najpierw w 1871 roku Bolesław, a następnie w 1872 roku mój prapradziadek Bronisław Osiński. Józef Osiński, tak jak jego przodkowie, został leśniczym. Nie jest pewne czy w rodzinnym majątku Gorzeńskich w Śmiełowie czy może już w nowym majątku przyjaciela czy może jeszcze gdzie indziej (w notatkach kuzyna pojawia się Słomowo, które jednak jest dość oddalone od majątków Gorzeńskich). Osiński w wyniku odniesionych ran podupada na zdrowiu i umiera w Tarcach w 1887 roku.

 

Oryginalne zdjęcie Wiktorii Osińskiej zd. Gummer z końca XIX wieku
Oryginalne zdjęcie Wiktorii Osińskiej zd. Gummer z końca XIX wieku
Rekonstrukcja zdjęcia Wiktorii Osińskiej zd. Gummer z końca XIX wieku
Rekonstrukcja zdjęcia Wiktorii Osińskiej zd. Gummer z końca XIX wieku

 

Podpis Józefa z 1878 roku
Podpis Józefa z 1878 roku

 

Podpis Wiktorii Osińskiej zd. Gummer z 1883 roku
Podpis Wiktorii Osińskiej zd. Gummer z 1883 roku

Józef Osiński i Witoria zd. Gummer doczekali się 7 dzieci. Byli to Bronisław, Marianna, Leokadia, Pelagia, Bolesław, Marianna Wanda oraz Kazimierz Aleksander. O dalszych losach tej rodziny napiszę już wkrótce, bo to naprawdę bardzo ciekawa rodzina. Okazuje się, że materiałów o rodzinie jest dość sporo, a paradoksalnie najmniej wiem o swoim prapradziadku. Dodatkowo zaczyna się także rozwijać wątek związany z badaniami DNA, a ja jeszcze nawet nie zacząłem badać nowo odkrytej rodziny. Już niebawem kolejne artykuły o rodzinie Osińskich.